จิตเกิดเมตตาได้เอง.. ถ้าอธิษฐานจิตว่า จะปฏิบัติวิปัสสนาคืนละ ๕ นาทีทุกๆ คืน ปีหนึ่งมี ๓๖๕ วัน จะทำได้ ๓๖๕ x ๕ = ๑,๘๒๕ นาที คิดเป็น ชั่วโมงได้ เท่ากับ ๓๐ ชั่วโมง ๒๕ นาที เช่นนี้ จิตจะเสพสมาธิ เมื่อ จิตเสพสมาธิได้บ้าง จิตจะเกิดมีเมตตาได้เองอย่างอัตโนมัติไม่ต้องนั่ง คิด นั่งนึกนั่งตรึกตรอง หรือนั่งทำจิตว่างให้จิตเกิดเมตตา เมื่อจิตเสพ สมาธิได้แล้ว จิตเกิดเมตตาได้เองอย่างอัศจรรย์ เจ้าตัวผู้ปฏิบัติก็รู้สึก อัศจรรย์ใจ ท่านที่ไม่มีนาฬิกาใช้จับเวลา ท่านจะใช้ธูปแทนนาฬิกาก็ได้ ธูปธรรมดายาว ๑ เซ็นติเมตรจะเท่ากับเวลา ๕ นาที ถ้าท่านปฏิบัติ ติดต่อกันทุกๆ คืน จิตจะเสพสมาธิสูง จิตที่เคยชินต่อสมาธิ จิตจะตั้ง มั่นไม่มีความเศร้าโศก เมื่อจิตใกล้จะดับจิตไม่เศร้าหมอง สุคติก็หวังได้ ดังพุทธภาษิตว่า “ จิตเต อสังกิลิฏเฐ สุคติ ปาฏิกังขา ” แปลความ ว่า “ เมื่อจิตใกล้จะดับเป็นจิตไม่เศร้าหมองแล้ว สุคติย่อมหวังได้โดยไม่ ต้องสงสัย ” เมื่อนั่งสมาธิครบเวลาตามที่กำหนดไว้ ต้องแผ่เมตตาให้แก่ สรรพสัตว์ เจ้ากรรมนายเวร และบิดามารดา เราต้องแผ่เมตตาทุก ครั้งไป วิปัสสนาสมาธิ เป็นบุญแรงที่สุดจึงต้องแผ่ส่วนบุญให้แก่สรรพ สัตว์ และเจ้ากรรมนายเวร ฯลฯ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากหนังสือ วิปัสสนาชีวิต หน้า ๒๖-๒๗ สนใจอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/home/medial.php?prid=17 ที่มาของภาพ กิจกรรม"สายธารน้ำใจวัดป่าสู่ชาวดอยปี63"