พระพุทธเจ้าทรงตรัสว่าอย่าให้บาปที่ยังไม่เกิดขึ้น อย่าให้เกิดขึ้น บาปที่เกิดขึ้นแล้วจงขจัดมันออกไปเสีย ประหารมันเสีย ทำลายไปเสีย อย่าให้มันเกิดขึ้น อย่าให้มันครองใจเรา เมื่อบาปมาครองใจเราเมื่อไหร่เมื่อนั้นแหละเราจะขาดจากการทำความดี มองสิ่งต่างๆเป็นสิ่งที่ผิดเลวร้ายไปหมด มองคนอื่นผิดหมด ตนเองถูกคนเดียว หาที่อยู่ไม่เจอ ภาวะจิตอย่างนี้เป็นภาวะจิตที่ตกต่ำ เป็นภาวะจิตที่น่าสงสาร เราต้องแก้ด้วยการเสริมสติขึ้นมา ในการกำหนดหรือถ้าหากกำหนดแล้วมันยังไม่หยุดเราก็ลุกขึ้นมาเดิน เดินแล้วมันยังคิดในเรื่องบาปอกุศลกรรมอยู่ ยังแทรกเข้ามาอยู่ เดินกำหนดให้เร็วๆไวๆขึ้น ไม่ให้มีช่องว่างกำหนดให้มันก้องอยู่ในใจของเรา นั่นคือวิธีการที่เราจะไปแก้ไม่ใช่ไปดึงจิตคืนมา ต้องกำหนดให้ทันต่อปัจจุบันอารมณ์นั้นๆ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากหนังสือ “หัวใจของกรรมฐาน” หน้า ๗๙ สนใจอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/home/medial.php?prid=17