ประสบการณ์ธุดงค์ ตอน...พิสูจน์ว่าผีมีจริงหรือไม่.. ครั้งหนึ่งที่อาตมาอยู่เขาชะโงก จังหวัดนครนายก พระธุดงค์ไปเจอผีกลัวจนอยู่ไม่ได้ ท่านต้องแบกกลดข้ามเขา อาตมาก็อยากเจอผีบ้าง ไปดูมาหลายเที่ยวแล้ว ไปนั่งที่หลุมฝังศพก็ยังไม่เห็น ไปนั่งดูจนหลวงปู่บอกว่าโง่ แต่ก็อยากจะรู้ว่าวิญญาณเข้าตรงไหน ออกตรงไหน ไปนั่งเฝ้าอยู่หลายวัน พอไปธุดงค์ที่เขาชะโงก จังหวัดนครนายก ปักกลดอยู่เลยวัดเขาคอดเข้าไปข้างใน เมื่อถึงเวลาประมาณเที่ยงคืนระหว่างต้นยางกับต้นไทร พระที่ไปปักกลดตรงนั้นเล่าว่าจะมีผีมาเขย่ากิ่งไม้ตลอดทุกคืน วิชาปักกลดข้อหนึ่งคือ สถานที่มันร่มรื่นดี ต้นไม้ไม่ออกผลหรือดอกไม้ที่มีสัตว์หรือค้างคาวจะมากินได้ ก็สามารถปักกลดตรงนั้นได้ พระธุดวค์มาปักกลดบอกว่าเดินธุดงค์มาหลายเที่ยวไม่เคยเจออย่างนี้เลย จึงหนีกัน อาตมาอยากพิสูจน์ผีเป็นอย่างไร มีจมูก มีหน้า มีตาไหม จึงไปนั่งรอดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ถ้ามันมาจริงก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน บางทีอาจมีล้มทั้งยืนก็ได้ พอนั่งไปประมาณสักเที่ยงคืน ได้ยินเสียงเหมือนใครเขย่ากิ่งไม้เสียงดัง อาตมาดูหน้าจึงจับหน้าได้ดูไปมากลายเป็นลิงแสม มันจะไปกินน้ำที่น้ำตก จึงกระโดดมาตามกิ่งไม้ มันกระโดดจับกิ่งไม้ ซึ่งกิ่งไม้มันอ่อนยวบลงมา ลิงตัวที่ ๒ ลิงตัวที่ ๓ มันดีดตัวตามมาเช่นนี้เป็นชั่วโมง จึงรู้ว่าเป็นเพราะพระตาลาย ลิงเลยกลายเป็นผี เปรียบเหมือนความรู้สึกของโยมเช่นกัน จิตมันจะบอกว่าผีหลอก เพราะจิตมันเคยฝังบันทึกไว้ตั้งแต่เด็ก ตรงนี้มันเลยกลายเป็นผีทั้งตัวเลย ผีสิงอยู่ในตัวเรา มันจะหลอกเราจนนั่งน้ำตาไหล นั่นคืออาการผีหลอกแล้ว บางทีนั่งยิ้มหัวเราะร่าเริง ผีมันหลอกเราทีละฉากทีละฉาก นี่คือชีวิตความเป็นจริง โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากหนังสือ “อิสระแห่งจิต” เล่ม ๒ หน้า ๘๔ – ๘๖ สนใจอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/home/medial.php?prid=17 กิจกรรมวัดป่าฯบวชสามเณรของเด็กบนดอย