อุปมาเหมือนเราทาแป้ง อยู่หน้ากระจก ทุกเช้าทุกเย็น ฝุ่นละอองแป้งก็ร่วงลงไป ติดกระจก หลายวัน หลายคืนเข้า จนมองไม่เห็นหน้าตัวเอง ฝุ่นที่เกาะกระจกนั้น อุปมาเหมือนจิตที่ไปจับเอาเรื่องราวต่างๆมา หมักหมมไว้ โดยไม่มีเหตุและไม่มีผล ถึงเวลาก็เศร้า ถึงเวลาก็ร้องไห้ เป็นทุกข์ ด้วยจิตที่ไปจับเอาเรื่องราวต่างๆมา ฉะนั้นต้องทะลายมันทิ้งไป ชีวิตเราต้องมีจุดยืน จิตต้องมีจุดยืน จุดยืนของจิต คือต้องมีสติ เมื่อเกิดสติ มันจะเกิดสมาธิ ตัวสมาธิเรียกว่ากรรมฐาน กรรมฐาน เรียกว่า ที่ตั้ง ที่มั่น ที่ยืน มาตรฐานของชีวิต นั่นคือจิตมีจุดยืน โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยาย ณ วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ชิคาโก U.S.A ( ๒๕ มิ.ย. ๕๙)สนใจติดตามเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=sWpoO7xegTs