คำว่า รู้ ตื่น เบิกบาน มาจากพระนามของพระพุทธเจ้าว่า พุทฺโธ ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน ผู้รู้ รู้อะไร คือรู้จิตของตนเอง รู้โลกนอก รู้โลกใน รู้โลกิยจิต รู้โลกิยธรรม ผู้ตื่นในที่นี่ คือตื่นจากความโง่ ที่เรียกว่าอวิชชาที่ปิดบัง คือตื่นจากความไม่ฉลาด ให้ฉลาด ฉลาดในตัวเอง คือรู้กาย รู้ใจของตนเองว่าเป็นเช่นไร ฉลาดรู้วาระจิต รู้ว่าชีวิตตนเองจะเกิดจะดับตรงไหน นั้นคือความฉลาด และเป็นการฉลาดข้ามภพข้ามชาติ คำว่า เบิกบาน คือความบริสุทธิ์แห่งกาย วาจา และใจ คือ อยู่ในกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ คือการสำรวมกาย สำรวมวาจา เราไปที่ไหนก็ไม่เศร้าหมอง จิตใจไม่วิตกกังวล ไปไหนก็สามารถมองหน้าคนอื่นได้ทุกคน ไม่ค่อยหลบหน้าหลบตาเหมือนคนที่มีความผิด นั้นจึงเรียกว่า รู้ตื่นเบิกบานและแจ่มใส โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยายในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๘๘/๗ วันที่ ๗ เมษายน ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=zVnF2cTGokw ขอบคุณภาพจาก http://www.crs.mahidol.ac.th/thai/phraweeranon54.htm