ในสภาวะที่โยคีภาวนา พองหนอ ยุบหนอๆ หรือ พุทโธๆ จิตเกิดความสงบลงไป โยคีต้องตามอาการของความสงบลงไป บางทีอาการอารมณ์โผล่มาปุ๊ป มันกระด้างเลย ฉะนั้นสติของเราต้องทันมัน นั่นคือกรรมที่ติดตนมา ในสันดาน มันมาตัดรอน กุศลธรรม ในจิตเรา สามารถทะลุทะลวง ไปถึงจุดสูงสุดได้ มันจึงทำให้จิตเราหยาบ อารมณ์เราหยาบ จะพูด จะทำ จะคิด ก็เป็นสิ่งหยาบ มันก็ทำให้จิตใจนั้นเศร้าหมอง จิตใจไม่บริสุทธิ์ตลอดเวลา ฉะนั้นจะต้องทะลายมันออกไปจากจิต ที่เป็นอารมณ์ อนุสัย ขุ่นมัวอยู่ข้างใน ทะลายมันออกมาให้หมด พอหมดจดบริสุทธิ์นั้นแหละ พอจิตดับดวงสุดท้ายมันก็มีแต่ความบริสุทธิ์ พอเกิดปุ๊ป มันก็มีแต่ความบริสุทธิ์ นั้นแหล่ะ จึงเรียกว่า ปภสฺสรมิทํ จิตฺตํ จิตที่เป็นประภัสสร จิตเริ่มต้นเป็นจิตบริสุทธิ์ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยายในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๙๐/๕ วันที่ ๕ มิถุนายน ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=xMsEBTtrxXg