เมื่อเราเห็นกิเลสความเศร้าหมองของจิตเราแล้ว ต้องหาทางกำจัดมันออกไป เรียกว่า วิริยะสัมโพชฌงค์ คือขยันกำหนดให้เป็นเนืองนิตย์ จิตที่มันโกรธก็กำหนดมันบ่อยๆ โกรธหนอๆ พอมันหายไปแล้วก็เจริญเมตตาบ่อยๆเข้า เมื่อเจริญเมตตาบ่อยเข้า แล้ว อาการของจิตที่ชอบโกรธมันก็จะเลือนลางและหายไป เพราะการน้อมจิตเข้ามาสู่ความเย็น ความเมตตา ถ้ามันน้อมจิตไม่ได้ ก็มานึก จินตนาการในสิ่งที่ดีๆ สิ่งที่ไม่ดีก็ไม่รับ จิตก็จะเคยชิน เมื่อจิตเคยชินแล้ว พอเกิดสิ่งไม่ดีขึ้นในจิตปุ๊ป มันจะตัดทิ้งไปทันที เหมือนเซฟตี้คัทตัดไฟ มันจะตัดทันทีโดยธรรมชาติ เพราะจิตมันถูกฝึกไว้ดีแล้ว โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยายในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๙๐/๖ วันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=irbx8vPx0gA