ความไม่ประมาท คือให้เราตื่นอยู่ทุกขณะ ในการเคลื่อนไหวของชีวิต ตั้งแต่ ยืน เดิน นั่ง นอน กิน ดื่ม ทำ พูด คิด นี้คือชีวิตเป็นๆที่เรามีอยู่ ในสรรพสัตว์ที่อุบัติขึ้นในโลก มีชีวิตอยู่ คือชีวิตเป็นๆ เมื่อมีชีวิตเป็นๆ ฉะนั้น ตัวสติจะต้องได้รู้ความรู้สึกของจิต จับอาการของจิตให้ทัน เมื่อทันอาการของจิต นั่นแหละ คือจุดเริ่มต้นของการปฏิบัติ แต่ถ้ามีสภาวะอื่นๆ ปรากฎเกิดขึ้นอยู่ เราก็ไม่รู้ เราก็ไม่เห็น เราก็ไม่ได้กำหนด เราก็ไม่ได้ใส่ใจ นั่นคือการที่เรายังไม่ได้ปฏิบัติ อุปมาเหมือนดั่งเราตกหล่ม หรือนอนหลับไป บางครั้งเมื่อเรานอนหลับไป มีอาการฝัน ฝันมีสติ กับฝันไม่มีสติ จะแตกต่างกัน บุคคลผู้มีสติจะจำความฝันนั้นได้ตั้งแต่เริ่มต้น บุคคลผู้ไม่มีสติ จะจำความฝันนั้นไม่ได้ โดยเฉพาะ ผู้ไม่มีสมาธิ เมื่อไม่มีสมาธิ ความฝันจะเป็นไปสารพัดอย่าง จับต้นชนปลายไม่ถูกว่า อะไรคืออะไร จนทำให้เราไม่สามารถจะจำความฝันนั้นได้ นั่นเป็นเพราะว่า ขาดสติหรือไม่มีสติและไม่มีสมาธิ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากธรรมบรรยาย ในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๙๔ วันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=bD4FJUf_hZk(นาที ที่ 7.23-9.57 ) ภาพประกอบจาก โครงการพ้ฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๖๒ (๑-๘ ส.ค. ๕๗ ) ชมภาพเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/albumls.php…