เมื่อเห็นความจริงที่ปรากฏขึ้น ในรูป ในนาม ในกาย อันยาววา หนาคืบ กว้างศอก อันนี้แหล่ะ จึงเรียกว่า เห็นชีวิต ชีวิตใคร ชีวิตเรานั่นแหละ เมื่อเห็นหนึ่งชีวิตนี้แล้ว คุณค่าแห่งชีวิตก้าวแรกจึงเริ่มขึ้น ถ้ายังไม่เห็นรูปนาม ก็ยังไม่เริ่มก้าวแรกของชีวิต ความเป็นมนุษย์ ความเป็นตัวเรา เป็นอะไรอยู่? มันเป็นจิตวิญญาณที่วนเวียนอยู่ในวัฏฏะสงสาร วนอยู่ในความชอบ วนอยู่ในความรัก วนอยู่ในความโกรธ วนอยู่ในความเกลียด วนอยู่ในเย็น วนอยู่ในร้อน วนอยู่ในเมื่อย ในเหนื่อย วนอยู่ในสุข วนอยู่ในทุกข์ วนอยู่อย่างนี้ นั่นคือการวนเวียนอยู่ในวัฏฏะสงสารนี้ วนอยู่ในดีใจ เสียใจ วนอยู่อย่างนี้ นั่นเป็นเพราะยังไม่เห็นชีวิต เมื่อไม่เห็นชีวิต มันก็เห็นอยู่เพียงเท่านั้น เราจึงวนเวียนอยู่ในวัฏฏะทุกข์ วัฏฏะสงสาร โอวาทธรรม จาก พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (วีระนนท์ วีรนนฺโท) เจ้าอาวาสวัดป่าเจริญราช จากโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อครั้งที่ ๙๔ วันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๖๐ สามารถรับชมและรับฟังเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=bD4FJUf_hZk ภาพประกอบ : ผู้ปฏิบัติธรรมหญิงกำลังเดินจงกรม ที่ศาลากลางน้ำ บริเวณด้านหน้าศาลาปฏิบัติธรรม วัดป่าเจริญราช