คราวนี้ เราต้องมารักษาอารมณ์ที่ดี รักษาสภาวะจิตที่ไม่เอียงซ้าย ไม่เอียงขวา ไม่ติดดี ไม่ติดชั่ว อย่าให้มันติดดี อย่าให้มันติดชั่ว ถ้ามันติดดี ติดชั่ว นั่นคือมันไม่ได้รักษาจิต แต่มันวิ่งไปตามกิเลสตัณหา และอารมณ์ ฉะนั้น ให้มันอยู่กับปัจจุบัน อารมณ์ที่เป็นปัจจุบัน และเป็นความจริง โยคีเดิน จิตต้องอยู่ที่เท้าของการเดินที่สัมผัสลงพื้น ไม่ให้จิตแวบ ออกไปข้างนอก ท่านจึงบอกว่า ให้สำรวมอินทรีย์ คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ มองทอดสายตาต่ำลงแค่หนึ่งวา ขณะที่ก้าวย่างไป จิตเราอยู่ที่ฝ่าเท้า สัมผัสก็ให้อยู่ที่ฝ่าเท้า จับความรู้สึกที่เฝ่าเท้า ในขณะที่เดินทุกย่างก้าว ในขณะที่ยืนจิตของเราก็อยู่กายที่ยืน ไล่ตั้งแต่ศีรษะจนถึงฝ่าเท้า เห็นความหนัก เห็นความร้อน เห็นความเย็น เห็นธาตุปรากฏเมื่อเรายืน ๑๐ นาที ๒๐ นาที หรือ ๓๐ นาที นั่นคือสภาวะที่ปรากฎขึ้นมาให้เรารับรู้ว่า มีธาตุดิน ธาตุน้ำ ธาตุลม ธาตุไฟ เป็นแบบนี้ โอวาทธรรม จาก พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (วีระนนท์ วีรนนฺโท) เจ้าอาวาสวัดป่าเจริญราช จากโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อครั้งที่ ๙๔ วันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๖๐ สามารถรับชมและรับฟังเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=bD4FJUf_hZk ภาพประกอบ : โยคีผู้ปฏิบัติธรรมในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ กำลังเดินจงกรม ในศาลาปฏิบัติธรรม ชั้น ๒