ภาวะกรรมที่เป็นบาป ที่มันไม่เคยเกิดขึ้นในจิต ก็อย่าให้มันเกิด เมื่อเกิดแล้ว ก็ต้องฉุดรั้งมันไว้ อย่าให้จิตมันตกต่ำ หรือตัวกิเลสที่มันมาครอบงำจิต ทำยังไง ก็ต้องทะลายมันให้สิ้นไป วิธีทะลายก็คือสร้าง สติ สัมปชัญญะ สร้างจิต อย่าให้คิด อย่าให้ปรุงแต่ง ถ้าจิตเราคิด เราปรุงแต่ง นั้นก็ยิ่งสร้างมากขึ้น หลงมากขึ้น เวลาเราภาวนา พองหนอ ยุบหนอๆ พุท โธๆ ค่อยดูจิต เข้าไปๆ จึงไม่มีจิตที่จะไปคิดเรื่องอื่น เมื่อจิตไม่คิด ไม่ปรุงแต่งเรื่องอื่น มันก็อยู่กับตัวเอง ภาวะจิตอยู่กับตัวเอง ไม่ไปข้างนอก ไม่ไปที่อื่น เมื่อไม่ไปข้างนอก ไม่ไปที่อื่น มันก็จะมองเข้าไปหาตัวมันเองมากขึ้นๆ จนจิตมันเชื่อง มันไม่ไปไหน มันก็วางลง ปลงได้ ธาตุเย็นเกิดขึ้น กายก็เย็น กายก็เบา จิตเบา จิตเย็น สมาธิจึงเกิดขึ้น โอวาทธรรม จาก พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (วีระนนท์ วีรนนฺโท)เจ้าอาวาสวัดป่าเจริญราช จากโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อครั้งที่ ๙๔ วันที่ ๒ ตุลาคม ๒๕๖๐ สามารถรับชมและรับฟังเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=bD4FJUf_hZk ภาพประกอบ : กิจกรรมทำบุญตักบาตรข้าวสวยทุกวันอาทิตย์ในช่วงเข้าพรรษา