เมื่อจิตมีสมาธิตั้งมั่นขึ้น ต่อมาต้องทำอย่างไรล่ะ? ก็ต้องรักษามันไว้ เป็นทุนที่เราสร้างขึ้น รักษาไว้อย่าให้มันหด หายไป ทำอย่างไรจะไม่ให้มันหดหายไป อย่างเช่น เราทำสมาธิ เราเดินจงกรม ก็ให้มีสมาธิ ให้มีสติ นั่งสมาธิ ก็มีสมาธิ มีสติ ภายใน ไม่ใช่ ดูเหมือนมีสมาธิ สงบนิ่งที่กายอย่างเดียว จิตต้องตั้งมั่น เป็นสมาธิ ภายใน เช่นเดียวกัน ถ้าจิตไม่ตั้งมั่น คิดเรื่องนั้น เรี่องนี้ไป วาดมโนภาพ จินตนาการไป นั่นไม่ใช่สมาธิ เป็นแต่นั่งวิปัสสนึก คือ นั่งนึก นั่งคิดไป หมดเวลาเปล่า เลยไม่เห็นตัวเราเอง ไม่เห็นจิตตัวเราเอง ว่าจิตเรา มันน่ารัก หรือน่าเกลียด ว่าจิตเรา มันเอาแต่อารมณ์ตัวเอง เราไม่เห็น เมื่อไม่เห็น มันก็พอกพูนมากขึ้น ใครจะเรียกร้อง บอกกล่าวอะไร มันก็ไม่ฟัง เพราะมันไม่ได้ใส่ใจ นั่นคือภาวะของจิตที่ปรากฏอยู่ โอวาทธรรม จาก พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (วีระนนท์ วีรนนฺโท) เจ้าอาวาสวัดป่าเจริญราช จากโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อครั้งที่ ๙๔ วันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๖๐ สามารถรับชมและรับฟังเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=bD4FJUf_hZk ภาพประกอบ : โยคีกำลังนั่งสมาธิในศาลาปฏิบัติธรรม ในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ๑-๘ ของทุกๆเดือน