คำว่า "บุญ" คือ การชำระจิตใจของเราที่มันตระหนี่ถี่เหนียว เห็นแก่ตัวออกไป พอเราสามารถเอาความเห็นแก่ตัวออกไปได้ มันก็เบาใจ มันก็ไม่ทุกข์ใจ เพราะมันสามารถให้ใครก็ได้ ไม่เลือก พอได้ให้แล้ว ใจมันก็เบาสะอาด พอจิตใจสะอาด มันก็ไม่มืด ไม่ดำ มันไม่มืดไม่ดำก็เป็นสิ่งที่มองเห็นได้ มองไกลๆก็สามารถเห็นได้ มองใกล้ๆก็สามารถเห็นได้ชัดเจน บุญเป็นตัวชำระความโง่ ทุกคนเกิดมามีความโง่ในตัวหมดทุกคน เพียงแต่จะโง่ในแง่มุมไหน หรือฉลาดในแง่มุมใดเหมือนคนที่เขาเป็นขโมย เขาก็บอกว่า เขาฉลาด แต่เขาก็โง่ในเรื่องของบุญ ในเรื่องการทำความดี ฉะนั้น คำว่าบุญ จึงเป็นสิ่งที่เราทำแล้ว ทำได้แล้ว ทำให้เรานั้นมีความสุข และมีความเต็ม และบุญจึงเเปลเป็นอีกอย่างหนึ่งว่า เป็นกำลัง ฉะนั้น บุญมันจะชำระความโง่ ความตระหนี่้ ความมืดความเห็นแก่ตัว ออกได้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นแหล่ะ เราจะมีกำลังของจิต โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากธรรมบรรยาย ในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๔๗ วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=st1favcjZsc(นาทีที่ ๔.๓๐ - ๖.๒๓ ) ภาพประกอบ งานบุญกฐินวัดนาเกียน อ.อมก๋อย จ.เชียงใหม่ เมื่อวันที่ ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๑