คุณสมบัติของพระโสดาบัน พระโสดาบัน หมายถึง ผู้ถึงกระแสที่จะนำไปสู่พระนิพพานเป็นพระอริยบุคคลผู้ประกอบด้วยอริยมรรคมีองค์ ๘ ละสังโยชน์เบื้องต้นอย่างต่ำได้ ๓ ประการ สังโยชน์แปลว่า เครื่องผูก หมายถึงกิเลสที่ผูกมัดใจสัตว์หรือธรรมที่มัดสัตว์ไว้กับทุกข์ สังโยชน์ ๓ ประการได้แก่ ๑) สักกายทิฐิ คือ ความเห็นว่าเป็นตัวของตน ความเห็นติดแน่นสมมุติว่าเป็นตัวตน มองไม่เห็นสภาพความเป็นจริง อันเป็นเหตุให้เกิดความเห็นแต่ตัว ยกตัวอย่างเช่น ความไม่ถือตน ไม่ถือว่าเราเก่งกว่าเขา เราด้อยกว่าเขา ใครพูดก็ฟังได้ ใครมาสอนฟังได้ ไม่ใช่คิดว่าถ้าพระอาจารย์คนนี้ไม่มาสอนก็ไม่เอาแล้ว มันคิดเช่นนั้นไม่ได้เพราะเรามาเพื่อละปล่อยวาง เพื่อให้เกิดความเบา หากไปอยู่ที่ไหน เราก็รู้สึกเบาและเย็นใจ นั่นคือความเบาสบาย ๒) วิจิกิจฉา คือ ความลังเลสงสัย เช่น ลังเลสงสัยว่า พระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์มีจริงหรือไม่ หรือความมีใจไม่แน่นอนในการปฏิบัติเพื่อพบมรรค ผล นิพพาน ทำให้จิตใจไม่กล้าแข็งพอที่จะดำเนินชีวิตไปตามหลักธรรม ๓) สีลัพพตปรามาส คือ ความประพฤติถูกทำนองคลองธรรมไม่ออกนอกรีตนอกรอย ความยึดมั่นในศีลพรต ได้แก่การถือศีลระเบียบ แบบแผน และข้อปฏิบัติต่างๆ ไม่ใช่สักแต่ว่าทำตามๆกันไปอย่างงมงาย เห็นของขลังหรือศักดิ์สิทธิ์ หรือติดในพิธีรีตอง ถือด้วยตัณหาและทิฏฐิ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากหนังสือ “อิสระแห่งจิต” เล่ม ๒ หน้า ๖๕ สนใจอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/home/medial.php?prid=17