คราวนี้ผู้ใหม่ เดินจงกรมเดิน ๓๐ นาที เดินให้ครบ ๓๐ นาที ไม่ใช่เดินแวบๆ ๓ ก้าว มานั่งปั๊บ มันก็ปวดปุ๊บ ลุกปั๊บ ขยับปั๊บ ปวดปุ๊บ นั่งปั๊บ ลุกเดินปั๊บ ๓ ก้าว นั่งปุ๊บ เรียบร้อย โรงเรียนลิงเลย เป็นกรรมฐานลิงเลยนะ ฉะนั้นต้องเดินให้ครบ ๓๐ นาที พอเดินครบ ๓๐ นาทีแล้ว อ้าว...มายืน สัก ๑๐ นาที ยืนหนอๆ ดูรูปยืนๆ ยืนให้รู้ ยืนขึ้น กำหนดขึ้นลง ขึ้นลงๆ อนุโลม ปฏิโลม พอยืนเสร็จแล้วก็นั่ง นี่ก็นั่ง ๓๐ นาที ประคองไว้ๆ นั่งภาวนาไป ดูลมไป นั้นแหละวิธีการฝึกจิต อ้าว..บัลลังก์นี้ทำไมเป็นอย่างนี้ มันไม่ดี ก็คอยดู ทำไมใจมันเป็นอย่างนี้ ทำไมมันง่วง มันง่วง ลองปล่อยในมันง่วงสองสามครั้งซิ ปล่อยให้ง่วง ปล่อยให้มันง่วงสัปหงกสักสองสามที อ้าว...มันหายแล้ว ก็ทำต่อ ทำต่อ ถ้ามันยังง่วงอยู่ ลุกขึ้นเดินให้เร็วเลย ซ้ายขวาๆๆๆๆๆ เดินเร็ว กลับไป กลับมา กลับไป กลับมา ครบเวลา ๓๐ นาที เอ้า...มายืนใหม่ นั่งใหม่ มันยังง่วงอีก เอาใหม่ ไปล้างหน้าเลย ไปล้างหน้า ล้างตา มือดึงหู ดึงหูไม่พอ ดึงผมเลย ดึงไม่พอ ก็ตบเปรี้ยงไปเลย ทำไมมึงง่วง ไม่รู้จักเวลาหลับ เวลานอน เวลานี้ฉันจะภาวนา จะเอาบุญกุศล มาให้ฉันนอนไม่ได้ ตบมันเลย ไม่ไหวก็ไปอาบน้ำ อาบน้ำเสร็จก็มานั่งอีก เดินอีก ถ้ามันง่วงนอนก็ไปนอนเลย ถ้าปฏิบัติกุฏิ นอนกุฏิ ห้ามปิดประตู ต้องเปิดประตูไว้ อาตมาเดินจะได้เห็น ว่ากรรมฐานยาวหรือกรรมฐานนั่ง ห้ามปิดประตู ต้องมาร่วมกันนี่แหละ อากาศจะได้เย็น นั้นการภาวนา คือ เราทำเรื่อยๆ ถ้าทำเรื่อยๆ ไปเรื่อยๆๆๆ แล้วมันจะได้ ถ้าทำไปปุ๊บ หยุดปั๊บ ทำหยุด ไม่ได้ๆ ไม่ว่าโยมจะเคยทำ ไม่เคยทำ ก็ตาม ถ้าทำเรื่อยๆ ไปเรื่อยๆ มันก็จะได้ เหมือนเราเขียนหนังสือ ค่อยๆเขียนไป ขีดไป เขียนไปไม่เป็นหรอก สุดท้ายก็ได้ ตัวถีนมิทธะนิวรณ์ มันก็จะตื่น มันก็จะข้ามได้เลย เมื่อทำของเราไม่หยุด ถ้ามันหยุด มันก็จะขี้เซา มันเขิน ดังสังเกตดูเวลาโยมเคยนอน นอนเวลาไหน พอถึงเวลา มันก็จะง่วงนอนหลับ อ้าว...ถึงเวลาตอนเย็นปุ๊บ ดูละครก่อน บางทีไม่มีละคร หลับ นั่นแหละ มันก็จะเกิดความเคยชิน ตัวถีนมิทธะ ความง่วงเหงาหาวนอน เซื่องซึม ก็เช่นเดียวกัน พรุ่งนี้มันจะเกิดแน่นอน อาตมาพูดให้ฟังนี่นะ มันจะเกิดมาแล้วแก้ยังไง ก็แก้ตามที่บอกนี้ ถ้ามันเซื่องซึม ถ้ามันไม่ไหวแล้วก็นั่ง หันหน้าเข้าเสา เสานี้ไม่ค่อยดี ต้องมีที่มีเหลี่ยมหน่อย นั่งอาจารย์เสา นั่งดีๆ พอมันโป้ก แล้วมันก็จะหาย ถ้าไม่นั่งเสาก็ศาลากลางน้ำ นั่งหมิ่มๆหน่อย นั่นแหละต้องนั่งอาศัยอาจารย์ อาศัยน้ำเป็นอาจารย์ อาตมายังทำ เตรียมไว้แล้วหละ จะหล่อเสาขึ้นมาทำที่นั่งอยู่กลางบ่อ คนในที่นั่งกรรมฐานง่วงตลอดเวลา ก็ให้ไปนั่ง บอกช่างไว้แล้ว ออกแบบดีไซน์ไว้เรียบร้อยแล้ว นั่งกรรมฐานตรงคลองเนี่ยเป็นที่นั่งอย่างดีเลยแหละ ลงไปนั่ง นั่งเรียง ใครนั่งดี ก็ไม่เป็นไร ใครนั่งไม่ดี ก็อาบน้ำไป อาบน้ำกับปลา แล้วก็ต้องอาศัยให้จิตมันตื่น มันเป็นอุบาย อุบายให้จิตมันตื่น อุบายให้จิตมันไม่หลับ เพื่อให้จิตมันเจริญ มันจะได้เกิดปัญญา ฝึกจิตนั้นแหละ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากธรรมบรรยายโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๑๐๑ เมื่อวันที่ ๓ มิถุนายน ๒๕๖๑ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่http://www.watpacharoenrat.org/youtube.php ที่มาของภาพ หลวงพ่อเทศน์ผู้ปฎิบัติธรรม ณ วัดป่าเจริญราช