“สติเป็นกำแพงสกัดกั้นฝุ่นละอองไม่ให้ฝุ่นละอองมาเกาะที่จิต อันจะทำให้จิตเกิดความเศร้าหมอง เหมือนกระจกเงาส่องหน้าของเราทุกครั้ง ทุกครั้งเราส่องกระจก ทาแป้งเอาแป้งมาปะหน้าทาหน้า เราไม่รู้หรอกว่าฝุ่นของแป้งมันหลุดลุ่ยเป็นเศษเล็กๆ ไปเกาะที่กระจกเงา นานเข้านานเข้าก็หลายเม็ด นานเข้าไปอีกในที่สุด กระจกเงาก็มองไม่เห็นหน้าของเรา เพราะฝุ่นมันเกาะ ฝุ่นที่เป็นแป้งเปรียบเสมือนของหอม เหมือนเราทำบุญแล้วติดที่บุญ ทำทานแล้วติดที่ทาน มันก็มาเกาะที่บุญ มาเกาะที่ทานอยู่ตลอดไป เมื่อมันเกาะที่ทาน เกาะที่ศีล เกาะที่สวรรค์ เราก็ติดที่สวรรค์คือติดสุขไม่ผ่านความสุข ไม่เลยความสุขไม่ผ่านความดี ไม่เลยความดี เรียกว่าติดดี เมื่อติดดีก็เลยไม่เห็นธรรม” โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากหนังสือ “หัวใจของกรรมฐาน” หน้า๔๗ สนใจอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/home/medial.php?prid=17 ที่มาของภาพ: โครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ทุกวันที่1-8ของทุกเดือน